Aktualności

Jubileusz 150 - lecia Gminy Rzeczniów - relacja
2017.09.28 12:28

W dniu dniach 22-24 września 2017r. w Rzeczniowie obchodzono jubileusz 150-lecia Gminy Rzeczniów. Z tej okazji zaplanowano cykl wydarzeń podkreślających tradycje i wysiłek mieszkańców Gminy na przestrzeni wielu lat.
23 września na długo zapisze się w pamięci, nie tylko pracowników samorządowych ale również całej społeczności gminy Rzeczniów. W tym dniu odbyło się historyczne w dziejach gminy wydarzenie – uroczyste poświęcenie sztandaru Gminy Rzeczniów, ufundowanego przez Radę Gminy, Wójta Gminy, pracowników Urzędu Gminy oraz jednostek podległych.
O godz. 10.00 odbyła się uroczysta Msza Św., której przewodniczył Ks. Zbigniew Wypchło, Proboszcz parafii Grabowiec. Mszę św. odprawił razem z Proboszczem parafii Rzeczniów Ks. Sylwestrem Chodyrą.
Na wstępie Wójt Gminy Karol Burek poprosił kapłanów o odprawienie Mszy Św. w intencji wszystkich mieszkańców gminy Rzeczniów oraz za zmarłych, którzy na przestrzeni wieków pracowali pomnażając dobro tej wspólnoty. Jednocześnie poprosił o poświęcenie sztandaru, który będzie wyrazem jedności i poszanowania najwyższych wartości jakimi są: Bóg, Honor, Ojczyzna.
W trakcie Mszy Św. niezwykle poruszające kazanie wygłosił Ks. Sylwester Chodyra, odnosząc się do liturgii słowa i do ewangelicznych talentów, rozumianych w kontekście tej uroczystości oraz poświęcenia sztandaru jako znaku symbolizującego pracowitość, rzetelność, sprawiedliwość i uczciwość.
„Gromadzimy się dziś nie tylko wokół ołtarza Jezusa Chrystusa - co jest niewątpliwie pierwszym i najważniejszym powodem naszego spotkania - ale otaczamy też niezwykły znak naszego spotkania - nowy sztandar naszej gminy w Rzeczniowie. Przeżywamy uroczystość 150-lecia gminy Rzeczniów i 70-lecia Gminnej i Powiatowej Biblioteki Publicznej w Rzeczniowie. Bardzo serdecznie witam Was wszystkich na tej uroczystości w naszej świątyni. Witam Ks. Zbigniewa Wypchło, proboszcza parafii św. Mikołaja w Grabowcu, witam Poczty sztandarowe OSP i Szkół z terenu naszej Gminy, witam p. Wójta Karola Burka z pracownikami Urzędu Gminy, p. Przewodniczącą Barbarę Gębusia z radnymi. Witam Radnych Powiatu Lipskiego. Witam Sołtysów wszystkich miejscowości naszej Gminy. Witam Kierowników jednostek organizacyjnych Gminy, pracowników oświaty, służby zdrowia, pomocy społecznej i zaproszonych gości. Witam Was mieszkańców Rzeczniowa i całej społeczności naszej Gminy. To spotkanie niezwykłe i ważne jest dowodem, że mieszkańcy gminy pragną uczcić dzisiejszą uroczystość w duchu Bożym, według polskiej tradycji religijnej i w szacunku dla wartości. Dzisiejsza liturgia Słowa do której się odwołujemy szukając wskazań i przypomnień opisuje m.in. historię ewangelicznych talentów, które w kontekście naszej uroczystości chcemy rozumieć jako dany nam znak, symbol pracowitości, rzetelności, sprawiedliwości i uczciwości. Ale przy poświęceniu sztandaru, możemy rozumieć ewangeliczny talent jako po pierwsze - oznaczenie wartości (wyróżnienie), po drugie jako znak jedności (przynależności) i jako trzeci wymiar znaku - drogowskaz (symbol drogi na przyszłość). Drodzy w Chrystusie! Przyjrzyjmy się ewangelicznemu talentowi w pierwszym kontekście. Rzeczywiście, talent (poza miarą pieniądza) to również synonim niezwykłości, określenie wartości, wyróżnienie, znak bogactwa (również niematerialnego) i symbol ewangelicznej zaradności. Jeżeli mamy odczytywać Słowo Boże w przenośni, w porównaniu czy przypowieściach - jak nas uczy Jezus, to w kontekście naszej dzisiejszej uroczystości rzeczywiście takim wręczonym nam dziś talentem (a raczej: pięcioma talentami) jest sztandar naszej Gminy.
A zatem mamy dziś w Ewangelii bardzo czytelne przesłanie. Tylko pytanie: co my mieszkańcy tej Gminy zrobimy z tym talentem, czy ten sztandar będzie dumą dla wszystkich mieszkańców Gminy. Czy wzniesiemy go wysoko z radością ale i z odpowiedzialnością, sprawiedliwością, godnością tak, żeby nas wewnętrznie umacniał, pomnażał siły, dodawał nadziei. Czy - jak ten nieroztropny sługa z Ewangelii - zamkniemy sztandar w szafie, w gablocie na cztery spusty, zakopiemy nasz talent dany przez Boga i ludzi. I jaką odniesiemy korzyść, co zostanie z ideałów, z godności i chwały, którą sztandar ma oznaczać? Moi Drodzy! Jeżeli zdecydowaliście się - Wy pracownicy Urzędu Gminy z p. Wójtem - by po 150 latach działalności gminy na wybór szczególnego znaku waszej pracy i waszych wartości, waszego poświęcenia się temu ludowi to dzisiejsza uroczystość nie może być tylko jednorazowym świętem. Teraz ta nasza ziemia Rzeczniowska ma stać się inną, tzn. lepszą. To Bóg daje szczególny znak i wyróżnienie dla wszystkich, którzy pod tym sztandarem będą się gromadzić, do niego się przyznawać, chronić go i bronić, być z niego dumnym i czuć się zobowiązanym do jeszcze lepszej pracy dla dobra wspólnego tej ziemi rzeczniowskiej. Do czego nas mieszkańców Gminy ten sztandar zobowiązuje? Popatrzmy na znaki na sztandarze: one będą szczegółowo omówione w drugiej części dzisiejszej uroczystości. To są ważne znaki określające wszystko co jest dla nas mieszkańców tej ziemi najważniejsze, najlepsze i najpiękniejsze. I dziś przed tymi znakami, przed Bogiem i ludźmi my mieszkańcy tej ziemi chcemy złożyć uroczysty ślub, że wartości uniwersalne, prawo naturalne i święte przykazania będą uznawane, chronione i przestrzegane, że na prawie sprawdzonym przez pokolenia przodków będziemy budować relacje między ludźmi. Dlatego zanim uroczyście nasza Gmina przyjmie ten sztandar, przynosimy go przed ołtarz Jezusa Chrystusa, aby przy najważniejszym znaku naszej wiary, przy krzyżu Chrystusa, poświęcić ten znak na chwałę Bożą. My Kapłani dziękujemy p. Wójtowi i Pracownikom Urzędu Gminy, że poprosiliście nas Kapłanów, by w imieniu Boga pobłogosławić nie tylko ten piękny haft i szlachetny materiał ale przede wszystkim aby Bóg był u źródeł tych ideałów, pragnień, dumy i godności mieszkańców naszej Gminy. Ten sztandar ma za zadanie zjednoczyć wszystkich mieszkańców gminy. Zawsze w historii było tak, że ludzie gromadzili się wokół swoich symboli, jednoczyli swoje siły, umysły, pracę a nawet pod sztandarami umierali jako wspólnota, jako jedna rodzina ludzka. Można powiedzieć, że dziś odrobinę tego sztandaru przyjmujemy wszyscy. Nie tylko p. Wójt i Pracownicy Urzędu ale my wszyscy mieszkańcy tej ziemi i odtąd jesteśmy połączeni nitkami tego sztandaru w nierozerwalną całość. To naprawdę zobowiązuje. Ten znak ma się wycisnąć na naszych sercach i zachęcać do służby jedni drugim. Nie można sobie pozwolić na głoszenie sztandarem jednych haseł a przechowywanie w sercu, pokazywanie w praktyce zupełnie innych zasad. Tak nie można. To co jest w znaku to musi być i w sercu. Przypomina mi się pewien stary film zatytułowany „Barabasz" (Barabbas), który opowiada ewangeliczną historię złoczyńcy - Barabasza, uwolnionego przez Piłata w zamian za Jezusa. Film opowiada dalsze losy Barabasza, który od czasu śmierci Jezusa nie może znaleźć sobie miejsca, walczy ze sobą, pracuje w kopalni siarki, wędruje po całym Imperium Rzymskim i gdy spotyka chrześcijan identyfikując się z nimi wyciska sobie na noszonym przez siebie medalionie krzyż - znak Chrystusa. Jednak jego życie nie jest zgodne z wiarą chrześcijan, dopuszcza się zdrady i gdy nie potrafi dać świadectwa krzyżowi, załamuje się w czasie prześladowań. Wtedy jeden z prześladowców, dowódców rzymskich widząc krzyż na medalionie Barabasza, który wyparł się Chrystusa, bierze ostry kamień i wymazuje znak krzyża mówiąc: „nie można nosić tego w co się nie wierzy". To wydarzenie staje się jednak punktem zwrotnym w Życiu biblijnego Barabasza, po pewnym czasie nawraca się on już naprawdę i film kończy się pięknym świadectwem wiary i sceną ukrzyżowania Barabasza w imię Chrystusa. Siostry i Bracia! Na obecnym tu sztandarze widnieje krzyż dwuramienny Caravaca, ten krzyż postawiono tu na ziemi rzeczniowskiej w 1831 roku a więc 36 lat wcześniej i ten krzyż zobowiązuje tak samo i dziś po 186 latach. Zobowiązuje wszystkich, którzy tworzą tę ziemię do dawania świadectwa życia w jedności i zgodzie, a swoimi ramionami chce wszystkich ogarnąć, chce mieszkańców gminy Rzeczniów łączyć w jedną rodzinę dając każdemu poczucie bezpieczeństwa. Jest jeszcze jedna ważna funkcja znaku, jakim jest sztandar. Jest to drogowskaz na przyszłość, znak wytyczający właściwą drogę, dlatego Sztandar, który za chwilę poświęcimy w imię Boże ma nam dawać nadzieję na lepszą przyszłość, ma uczyć jak osiągnąć lepszą przyszłość. Osiągniemy ją jeśli będziemy żyć w zgodzie w jedności jak jedna rodzina, bo nikt nie szyje sztandaru po to, aby go schować do muzeum czy zamknąć w gablocie. Sztandar ma żyć, ma być używany, ma przypominać to co najważniejsze, czasem musi być wyrzutem sumienia, ma podrywać do walki, do zwycięstwa, do pokonywania trudności. Siostry i Bracia! Żeby spełnić tę funkcje drogowskazu na przyszłość to sztandar trzeba ukochać, szanować go i bronić. Nie wstydzić się sztandaru, nie wstydzić się ideałów, trzeba mieć wielkie pragnienia, tworzyć przyszłość według najlepszych wzorów Tradycji, wiary i honoru. Ten sztandar musi być na miarę tych tysięcy sztandarów, które często poplamione krwią i przesiąknięte potem są dziś symbolem wspaniałej historii, która uczy jak dziś żyć. Po to przynosimy ten sztandar do poświęcenia w imię Boga, aby był też drogowskazem do Chrystusa, do krzyża, do wiary, przykazań i służby Bogu i ludziom. Jeśli potraktujemy ten sztandar jako Boży znak, jako Chrystusowe wskazanie na przyszłość to praca, powołanie i wszelkie wartości w życiu społecznym mieszkańców naszej gminy będą miały sens, będą nadzieją na przyszłość. Panie Wójcie i Pracownicy Urzędu, Radni z Przewodniczącą, otrzymujecie dziś niezwykły talent, ewangeliczny znak najważniejszych wartości. Otrzymujecie w tym sztandarze symbol jedności mieszkańców tej pięknej ziemi i wskazówkę na przyszłość. Jak żyć i jak dbać o wspólne dobro tej ziemi. Co uczynicie z tym talentem, który dzisiaj otrzymujecie z tymi - jak mówi dziś ewangelia - pięcioma talentami? Co uczynimy my wszyscy mieszkańcy gminy, czy staniemy się lepsi, bardziej uczciwi, pracowici, sprawiedliwi i szczęśliwi, żyjący w zgodzie i miłości? A może, jeszcze bardziej zamkniemy się na sprawy naszego wspólnego dobra tej ziemi, odwrócimy się od bliźnich, zakopiemy nasze możliwości, szanse i nadzieje na lepszą przyszłość? Myślę, że pod tym sztandarem, znakiem wartości, jedności i przyszłości, jest szansa na pochwałę z dzisiejszej Ewangelii: „Dobrze sługo dobry i wierny. Byłeś wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma cię postawię, wejdź do radości twego pana".
I na koniec jeszcze, zachęta z pierwszego czytania, jako motto na przyszłość w Urzędzie Gminy: „abyście coraz bardziej się doskonalili i starali się zachować spokój, spełniać własne obowiązki i pracować własnymi rękami". Amen.”
Ważnym momentem Mszy Św. było poświęcenie sztandaru Gminy. Wójt Gminy Karol Burek odczytał Akt Nadania Sztandaru. Następnie dokonał przekazania sztandaru na ręce Przewodniczącej Rady Gminy Barbary Gębusia, która odebrała go słowami „Sztandar gminy jest symbolem, który buduje ducha wspólnoty wiejskiej i integruje ją. Posiadanie sztandaru to dla nas wielki honor. Pragnę by ten sztandar, który dziś Gminie Rzeczniów jest nadawany był nie tylko symbolem, ale i wyrazem naszej jedności, byśmy umieli pod tym sztandarem jednoczyć się we wszystkich tych sprawach, które wymagają współdziałania i zgody”
Następnie Przewodnicząca zwróciła się do pocztu sztandarowego, którego przedstawicielami są Radni Gminy ze słowami: „Przekazuję w wasze ręce sztandar gminy Rzeczniów prosząc, abyście szanowali najważniejsze wartości, honor i tradycję, godnie wypełniali obowiązki wobec Boga, Ojczyzny i Narodu. Nie rezygnowali z postawy patriotycznej oraz wzorowej pracy na rzecz mieszkańców naszej gminy”.
Sztandar został przekazany, na ręce Radnych Gminy a następnie zaprezentowany wszystkim obecnym.
Po zakończeniu ceremoniału przekazania sztandaru wszyscy uczestnicy udali się na salę gimnastyczną w Zespole Szkół w Rzeczniowie, gdzie po odsłuchaniu hymnu głos zabrała Przewodnicząca Rady p. Barbara Gębusia, która powitała na dalszej części uroczystości księży, przedstawicieli władz samorządowych Powiatu i Gminy, dyrektorów szkół i kierowników jednostek wraz z pracownikami, przedstawicieli organizacji społecznych z terenu gminy, wszystkich fundatorów sztandaru i mieszkańców gminy.
Prowadzący p. Andrzej Świetoń o zabranie głosu poprosił Wójta Gminy Karola Burka, który zwrócił się do zebranych słowami:
„Czcigodni Księża, Szanowni Państwo!
Jest moją radością, że mogę wraz z Wami przeżywać tak piękną i doniosłą rocznicę 150-lecia Gminy Rzeczniów oraz 70-lecia Biblioteki Gminnej. Każdy jubileusz jest ważnym momentem w życiu społeczności gminnej – z jednej strony wzmacnia jej tożsamość oraz lokalne więzi, z drugiej zaś wyznacza kierunki działania na kolejne lata. Gmina Rzeczniów ma bogata tradycję i realizuje wiele wspaniałych inicjatyw. Jestem przekonany, że w kolejnych latach nadal będzie się prężnie rozwijała pomnażając swój potencjał. Wielkim kapitałem naszej gminy są jej mieszkańcy. To ludzie niezwykle zaangażowani w losy swojej małej ojczyzny. Z dużym poświęceniem włączają się w wiele akcji i inicjatyw społecznych. Zdobyte w nich doświadczenie stanowi często pierwszy krok do powstawania cennych inwestycji.
Ważnym elementem spotkań ludzi, realizującym ich różnorodne oczekiwania jest sztuka i kultura, często powiązane z lokalnym folklorem – to istotne elementy pamięci o przeszłości, kreacji teraźniejszości, ale również budowy przyszłości. Taką funkcję pełni w naszej gminie biblioteka, która dzisiaj obchodzi swój jubileusz.
Szanowni Państwo, dzisiejsza uroczystość przejdzie do historii gminy jako wydarzenie wyjątkowe. Byliśmy świadkami poświęcenia i przekazania bardzo ważnego symbolu gminy jakim jest sztandar. Jest to dla nas, mieszkańców wielki honor i nobilitacja. Chciałbym jednak, by ten sztandar, który dziś został poświęcony był nie tylko symbolem, ale i wyrazem naszej jedności, byśmy umieli pod tym sztandarem jednoczyć się we wszystkich tych sprawach, które wymagają współdziałania i zgody. W tym miejscu pragnę podziękować wszystkim, którzy wsparli moją inicjatywę i złożyli swój dar na fundację sztandaru.
Dla samorządu jednym z najważniejszych celów jest stwarzanie jak najlepszych warunków do życia i rozwoju lokalnego. Jest to możliwe przy dobrej współpracy wielu środowisk. Dlatego pragnę serdecznie podziękować Państwu radnym, Sołtysom, wszystkim Pracownikom urzędu gminy i jednostek organizacyjnych, stowarzyszeniom za zaangażowanie w pracę na rzecz pomyślnego rozwoju gminy Rzeczniów i jej mieszkańców. Niech ten jubileusz będzie naszym wspólnym świętem. Bardzo Państwu dziękuję za serce i wysiłek. Mam nadzieję, że uda nam się razem pokonać wszelkie przeciwności i dalej działać wspólnie oraz skutecznie dla dobra naszej gminy. Dziękuję za wszelką pracę i poświęcenie, które zaowocowało tym, że nasza Gmina staje się coraz bardziej silna, znana, być może ambitna i odważna.
Na koniec życzę Państwu i wszystkim Mieszkańcom, by nasza gmina była miejscem szczególnym – w pełni wykorzystującym swoje walory, dynamicznie rozwijającym się i bliskim sercu wszystkich, którzy się stąd wywodzą.
By inni o nas mówili tak – patrzcie jak oni się miłują, patrzcie jak oni kochają swoją małą ojczyznę, patrzcie jak o tę ojczyznę się troszczą, jak do tej ojczyzny wracają, jak tę ojczyznę wspominają, jak z niej czerpią nieustannie moc życia – i tej mocy życia życzę Mieszkańcom Gminy Rzeczniów i wszystkim Państwu.”
Następnie został zaprezentowany krótki rys historyczny związany z obchodami 150-lecia Gminy, uwzględniający opis symboli heraldycznych znajdujących się na sztandarze. Rys historyczny przedstawiła Pani Justyna Niedziela-Gawlik.
“Historia gminy jako jednostki administracyjnej sięga roku 1867. Wówczas na mocy Dekretu Cara Aleksandra II o reformie administracyjnej ziem Królestwa Polskiego z dnia 31 grudnia 1866 roku wprowadzono nowy podział kraju na dziesięć guberni. Wedle powyższego dekretu gmina stawała się najmniejszą jednostką podziału terytorialnego. Utworzona w 1867 roku gmina Rzeczniów weszła w skład Powiatu Iłżeckiego i zajmowała terytorium zbliżone do współczesnego.
Ale historia Rzeczniowa i miejscowości należących do Gminy Rzeczniów sięga znacznie dawniejszych czasów. Elementy tej historii znajdują odzwierciedlenie w symbolice sztandaru.
Historyczne stosunki własnościowe sprawiły, że dobra rzeczniowskie ponad siedmiokrotnie zmieniały właścicieli w ciągu 400 lat. Po reformie uwłaszczeniowej 1864 roku dobra te przeszły we władanie włościan. Tym samym w gminie zakończyła się feudalna tradycja wielkiej własności ziemskiej.
Istotną rolę w rozwoju ziem rzeczniowskich odegrały rodziny Skarszewskich herbu Leszczyc i Małachowskich herbu Nałęcz. Znamienne, iż żadna z tych rodzin nie miała miejscowych korzeni rodowych. Skarszewscy pochodzili z kaliskiego, a Małachowscy z sieradzkiego.
W roku 1585 staraniem dziedzica Jana Skarszewskiego erygowana została parafia i zbudowany kościół pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP w Rzeczniowie. W ćwierć wieku później Mikołaj Skarszewski kasztelan sandomierski funduje w Grabowcu parafię św. Mikołaja w nowozbudowanym barokowym kościele.
Przy parafii rozpoczęła działalność szkoła prowadzona przez Jezuitów prowadząca naukę religii, czytania, pisania, a także kształcąca wykwalifikowanych rzemieślników specjalizujących się w obróbce drewna (cieśli, dekarzy, kołodziejów, bednarzy, sitarzy) a także metalu. W tym czasie bierze początek tradycja kowalstwa.
Wybudowanie i wyposażenie przez Skarszewskich dwóch kościołów i szkoły o rozszerzonym profilu nauczania dowodzi istnienia dobrze funkcjonującej gospodarki folwarcznej i aktywnego szlacheckiego mecenatu artystycznego okresu kontrreformacji w dobie wojen, które prowadziła Rzeczpospolita za panowania Stefana I Batorego i Zygmunta III Wazy.
Historyczne dokonania rodziny Skarszewskich zostały upamiętnione w symbolice gminy. Średniowieczny klejnot herbu Leszczyc to gotycki sześciopromienny bodziec ostrogi w otoku. Stylizowana gwiazda znakomicie komponuje się, stanowiąc samodzielny emblemat na sztandarze.
Spośród licznych rodzin władających dobrami rzeczniowskimi na przestrzeni wieków, istotniejsze znaczenie ma rodzina Małachowskich herbu Nałęcz. Rzeczniów został wniesiony jako wiano dziedziczki Jadwigi Apolonii Korduli Łochockiej poślubionej w październiku 1755 roku staroście oświęcimskiemu Piotrowi Małachowskiemu. Małachowski wykształcony w Polsce i Francji był typowym przedstawicielem magnaterii epoki rozbiorowej. Konfederat barski, potem stronnik Stanisława Augusta obsypany orderami i zaszczytami: Order Orła Białego, Order św.Stanisława, marszałek Trybunału Koronnego, wojewoda krakowski. Uznany przez współczesnych za dobrego i oszczędnego gospodarza. W Rzeczniowie wraz z żoną łożył na utrzymanie parafii. Kościoły w Rzeczniowie i Grabowcu zawdzięczają współczesny wystrój wnętrz mecenatowi Piotra i Korduli Małachowskich. Po śmierci Jadwigi Korduli w 1789 roku Piotr Małachowski wystawił żonie w kościele w Rzeczniowie okazałe barokowe epitafium. Zmarły w 1799 roku Piotr Małachowski zapisał dobra rzeczniowskie swej drugiej żonie Tekli z Wodzickich.
Władanie Piotra Małachowskiego w dobrach rzeczniowskich zostało docenione przez historyków. Kres świetności majątku położyła epidemia cholery, sprowadzona z Bułgarii przez Rosjan walczących z Powstaniem Listopadowym w1831roku.
W 1834 roku zadłużone dobra w całości zlicytowało Towarzystwo Kredytowe. Jako masa upadłościowa nabyte zostały przez Jana Józefa Charzewskiego i Mariannę z Heppenów.
Podobnie jak Skarszewscy Małachowscy stanowią jedynie epizod w dziejach Rzeczniowa dlatego herb Piotra Małachowskiego – Nałęcz został również umieszczony na awersie sztandaru gminy. Pozwoli to zachować Piotra Małachowskiego w pamięci potomnych jako dobrego gospodarza, lokalnego mecenasa sztuki i polityka, który zabiegając o własne zaszczyty zapewnił bezpieczną egzystencję mieszkańcom swych dóbr.
Gmina Rzeczniów od chwili jej powstania w 1867 roku dzieliła los polskiej prowincji – części Cesarstwa Rosji. Los mieszkańców gminy zależał przede wszystkim od ich własnej inicjatywy i przedsiębiorczości. Na terenie gminy powstały liczne młyny wiatrowe i wodne oraz kuźnie co również znalazło wyraz w symbolice sztandaru. Grabowiec mimo utraty praw miejskich pozostawał lokalnym centrum rzemieślniczej produkcji wyrobów i półfabrykatów drewnianych niezbędnych w gospodarstwie wiejskim i produkcji przemysłowej. W 1917 roku powstała w Rzeczniowie Straż Pożarna, dla której mieszkańcy postawili niewielką remizę. Fundowanie jednostek pożarniczych świadczyło nie tylko o dbałości mieszkańców o własne bezpieczeństwo. Straż Pożarna była w tym okresie jedyną formacją paramilitarną w zaborze rosyjskim mająca społeczny szacunek Polaków. W remizie miały miejsce zarówno tradycyjne zabawy ludowe jak też wydarzenia kulturalne i patriotyczne. W dalszym biegu dziejów wieku XX gmina rzeczniowska istniała jako typowa wspólnota mieszkańców, którzy jedynie własną pracą rozwijali kulturę materialną i podnosili standardy bytowe. Niestety mimo wielkiego poświęcenia i obywatelskiej pracy los gminy determinowała polityka państwa tradycyjnie niechętnego inwestycjom na rzecz poprawy warunków bytowych mieszkańców wsi polskiej. Odzyskanie niepodległości w 1918 r wpłynęło jednak na wzrost możliwości zdobycia elementarnego wykształcenia przez dzieci wiejskie. Do 1926 roku powstały szkoły w Grabowcu, Pawliczce, Marianowie, Podkońcach, Wólce Modrzejowej, Rzechowie i Dubrawie.
W 1931r. obszar gminy wynosił 9 360 ha. Ludność gminy liczyła 8 tys. mieszkańców. Gmina podzielona była na 20 sołectw. Scharakteryzowano ją jako posiadającą dobre gleby, ale gospodarstwa były małe, co powodowało niską kulturę rolną. Działały dwa kółka rolnicze, jedno posiadało sekcję maszynową.
Do 1931 roku gromady wiejskie postawiły cztery budynki szkolne. Na terenie gminy działały trzy straże ogniowe.
Klęska wrześniowa, okupacja i represje stanowiły szczególnie trudne doświadczenie w życiu miejscowego społeczeństwa. II wojna światowa przyczyniła się do ogromnego zubożenia mieszkańców. Spalone zostały m.in.: Pasztowa Wola, Rzechów - wieś i Rzechów Kolonia, Budki Ciecierowskie, Zawały. Wsie były wyeksploatowane przez okupanta, szkoły zdewastowane, brakowało nauczycieli.
Po wojnie uruchomiono Spółdzielnię Rolniczo-Handlową, sieć sklepów i pocztę. Zorganizowano kursy dokształcające dla młodzieży nie objętej obowiązkiem szkolnym.
W 1947 Uchwałą Gromadzkiej Rady Narodowej powołano do życia Gminną Bibliotekę Publiczną i uchwalono plan rozwoju gminy na najbliższe lata.
Granice samorządów gmin wyznaczone w 1867 roku przetrwały do 1954 roku. Jesienią 1954 roku przeprowadzono w całym kraju podział na gromady (gromadzkie rady narodowe) jednocześnie likwidując gminy. Miał to być wstęp do pełnej kolektywizacji kraju na wzór radziecki. Gromady były niewielkimi jednostkami złożonymi z kilku wsi na czele z gromadzką radą narodową.
W 1972 roku rozpoczęto przygotowania do przywrócenia w Polsce gmin wiejskich. Miały to być duże, silne jednostki administracyjne. Reforma gminna z 1 stycznia 1973 roku była przeprowadzona bardzo profesjonalnie. Na pierwszej sesji gminnej rady narodowej w styczniu 1973 roku obecny był wysłannik „z województwa”, który uroczyście wręczył przewodniczącemu prezydium gminnej rady narodowej symboliczny akt powołania gminy. W dzienniku urzędowym wojewódzkiej rady narodowej w Kielcach opublikowano akt powołania gmin w poszczególnych powiatach danego województwa. Jest to akt nadal obowiązujący. Na mocy tego aktu utworzono gminę Rzeczniów z siedzibą gminnej rady narodowej w Rzeczniowie. W skład nowoutworzonej gminy wchodzą obszary sołectw: Ciecierówka, Dubrawa, Grabowiec, Grechów, Jelanka, Kotłowacz, Marianów, Michałów, Osinki, Pasztowa Wola, Pasztowa Wola Kolonia, Pawliczka, Płusy, Podkońce, Rzechów – Kolonia, Rzeczniów, Rzeczniów - Kolonia, Rzeczniówek, Rybiczyzna, Stary Rzechów, Wincentów, Wólka Modrzejowa – Kolonia I Wólka Modrzejowa Wieś.
Dziś przeżywamy uroczystości jubileuszu 150-lecia Gminy Rzeczniów. Gminie został nadany sztandar – weksylium stanowiące najważniejszy znak, otaczany szczególną opieką i czcią.
Sztandar to weksylium, które upamiętnia historyczne dokonania naszej Gminy.
Na awersie sztandaru w centralnej jego części umieszczony został herb gminy z Krzyżem karawakowym, który symbolizuje cudowną moc boską i ochronę przed skutkami zarazy, truciznami, burzą i uderzeniami gromów, a także przed nagłą śmiercią. Jego moc zapewnia dobrobyt i ochronę mienia. W tradycji Rzeczniowa wystawienie Karawaki zapewniło czystość źródła którego woda uratowała wspólnotę przed unicestwieniem przez epidemię w 1831r. Barwa niebieska godła odwołuje się do symboliki wody, i nawiązuje do wspólnego bogactwa mieszkańców-nieskażonych po dziś dzień źródeł rzeki Krępianki.
Złota barwa tarczy wskazuje na dominująca latem,złocistą kolorystykę uprawnych pól rolniczej gminy. Zgodnie z polską tradycją złote łany zbóż zapewniały przez stulecia bogactwo kraju.
Wieniec otaczający herb symbolizuje władzę, boskie natchnienie, hołd i pamięć. Złoto oznacza szlachetność, rozum i wspaniałomyślność - cechy bez których nie istnieje dobra władza. Wieniec z grabowych liści jest wyrazem uznania dla miejskiej, pozycji Grabowca, którego spadkobiercą jako siedziby władz jest Rzeczniów. Wiatrak i skrzyżowane z młotem cęgi upamiętniają tradycyjne rzemiosła uprawiane w gminie: młynarstwo i kowalstwo.
Klejnot herbu Leszczyc upamiętnia dokonania rodziny Skarszewskich w historii ziem należących do gminy. Herbowa tarcza Nałęcz - Małachowskich przypomina o XVIII wiecznych dobrodziejach tutejszych parafii i włościan.
W symbolice heraldycznej połączenie barw zielonej i niebieskiej oznacza trwałą radość. W tradycji weksylialnej kolor niebieski symbolizuje żywioły wody i powietrza,oznacza pokój i odwołuje się do katolickiej pobożności maryjnej. Zieleń jest barwą natury i odnowienia sił wegetatywnych przyrody – zwycięstwa życia nad śmiercią, flagowym kolorem ekologii i rolnictwa.
W średniowiecznej symbolice heraldycznej obie barwy symbolizują miłość: niebieska -niebiańską, zielona – ziemską.”
Równocześnie z jubileuszem Gminy świętowano jubileusz 70-lecia Gminnej i Powiatowej Biblioteki Publicznej w Rzeczniowie. Dopełnieniem tych uroczystości był koncert najpiękniejszych melodii musicalowych i operetkowych „La musica mio amore” w wykonaniu artystów z Opery Narodowej: Anny Kutkowskiej - Kass (sopran), Mirosława Starza ( tenor), Roberta Morawskiego (akompaniament) i Wandy Bargiełowskiej - Bargeyłło (prowadzenie koncertu).
Wszystkim, którzy wzięli udział w tej ważnej dla całej społeczności gminnej uroczystości serdecznie dziękujemy.

 

Powrót do pełnej listy aktualności